*جشن های ایرانی - نوروز

جشن نوروز

نوروز بزرگترین و باشکوه ترین جشن ملی ایرانیان از روزگاران کهن تا به امروز و نمایندۀ قریحۀ شاداب ملت کهنسال ایران است. جشن نوروز نمایان ترین جشن‌های بهاری جهان به شمار می رود و در میان جشن‌های سایر ملل نظیر آن را کمتر می توان یافت.

تقدس و احترام و بزرگی نوروز بیش از حد توجه و انتظار است. برتری این جشن از آن جهت است که در هنگام جوانی جهان بر پا می شود. یعنی مبشر نو شدن زمان و به پایان رسیدن عمر زمستان و به گفتۀ ابوریحان بیرونی « پیشانی سال نو» است.و به نوشتۀ گردیزی این روز را نوروز گویند « زیرا که سرسال باشد و شب با روز برابر شود و سایه ها از دیوار بگذرد و آفتاب از روزن ها اوفتد»

 

واژه نوروز در پهلوی به صورت « نوک روچ» آمده است که مرکب است از دو جزء ، بخش اول « نوک» به معنی نو ، جدید و تازه است و بخش دوم به معنی روز است و روی هم رفته معنی روز تازه و روز نوین می دهد. به نخستین روز از نخستین ماه سال خورشیدی که آفتاب به برج حمل انتقال می یابد اطلاق می گردد. در اصطلاح جشن سال نو پارسی ایرانی که در روز نخست فروردین ماه برابر با 21 مارس میلادی در آغاز فصل بهار برگزار می شود به نام «نوروز» خوانده می شود.


جشن نوروز در بین جشن‌های ایرانی اهمیتی فراوانی دارد. از لحاظ شمول سنت ها و اعتقادات و بزرگداشت هیچ جشنی چه دینی وچه ملی بدین پایه و مایه در تاریخ وجود ندارد. به علت اهمیت و ارزش فراوانی که جشن نوروز در جامعه و فرهنگ ایرانی داشته برای حفظ و نگاهداشت آن تلاش بسیاری می شده است.

حالا در مورد سفره هفت سین که یکی از اساس نوروز است: 

امروزه، برخی اقلام سفره هفت «سین» فراموش گشته و یا «سین»‌های آن در برخی خانواده جا به جا گشته است. مثلا گذاشتن «سرکه» نماد ترشی و«سماق» نماد بیکاری و سماق مکیدن روی سفره هفت «سین» مناسبت ندارد. 
علاوه بر «سین‌ها» بر این سفره آینه نیز می‌گذاریم که نور و روشنایی می‌تاباند، شمع می‌افروزیم که روشنایی و تابش آتش را به یاد می‌آورد و شاید بازمانده جشن سوری و جشن‌های آتش باشد؛ تخم مرغ که تمثیلی از نطفه و باروری است. کاسه آب زلال به نشانه همه آب‌های خوب جهان و ماهی زنده در آب، به نشانه تازگی و شادابی؛ عسل و نقل و شیرینی و دیگر چیزهایی که بنا به رسم خاص هر شهر و روستا و خانواده ای بر این سفر می‌افزودند. گذاشتن چند شاخه بیدمشک روح افزا نیز بر زیبایی سفره می‌افزاید. 
هفت سین اصلی عبارت اند از: 1- سیر 2- سنبل 3- سمنو 4- سنجد 5- سیب 6- سبزه 7- سپند
نماد شناسی هفت سین:
 سنجد ( Sorb ): نمادی است از زایش و تولد و بالندگی و برکت
سمنو (Samanoo): نماد خوبی برای زایش گیاهی و بارور شدن گیاهان
سبزه (Verdure): موجب فراوانی و برکت در سال نو شود، رنگ سبز آن رنگ ملی و مذهبی ایرانیان است.
سیب سرخ (Red Apple ): نمادی است از باروریو زایش
سماق (Sumac): برای گندزدایی و پاکیزگی
سیر (Garlic): برای گندزدایی و پاکیزگی
سرکه (Vinegar): برای گندزدایی و پاکیزگی
قرآن(Quran): کتاب مقدس هر آیین
تخم مرغ (Eggs): از نوع سفید یا رنگی نمادی است از نطفه و نژاد
ماهی سرخ (Gold Fish): ماهی یکی از نمادهای آناهیتا فرشته آب و باروری است و وجود آن باعث برکت و باروری می‌گردد.
سکه (Silver & Gold Coin): موجب برکت و سرشاری کیسه است
شیرینی (Sweets ): نمادی است از زایش و تولد و بالندگی و برکت
آجیل (Nuts): نمادی است از زایش و تولد و بالندگی و برکت
اسپند ( Wild Rue): در زمانهای قدیم مقدس بوده و در رسم‌های نیایشی بکار برده می‌شده.
انار (Pomegranate): پردانگی انار نشان از برکت و باروری است.
/ 0 نظر / 26 بازدید